يقـول راجــي تـطـرب البـنـت للـعُـود
وتسـمـع بـعـد للـنـاي كـلـه هـوايــه
وانــا بـقـول البـنـت ماهـيـب لـلـعـود
مايعسـف المـهـره وتصـبـح شقـايـه
تمشي على درب الاهانه وفـي زود
ارد نـفـسـي عـــن مـسـبـة بـلايــه
اقول شعري.! ثم تفلسـف لـه النـود
وتـــرد بالكـلـمـات تـقـصــد هــذايــه
ماتـعـرف الا هـيـك بـــدي يامـحـمـود
تـايـه اذا بكـتـب لــك الشـعـر تـايــه.
تقـول مـن شمـر وانـا اقــول مــردود
الشمـريـه تحـتـشـم عـــن هـجـايـه
يالـلـي تفكـرنـي للابـيـات مـشـدود
اهــــز قـلـبــك واحــرقــه بـالـكـوايـه
لان الشعر صوت العرب بـس. واعـود
غـيــر الـعــرب ماتـعـرفـه والـقـرايــه
وياللي تبي تجريح شعري له شهود
راجـي وشهٌـوده لـهـا القـلـب غـايـه
اكلي وشربي شعر والدرب مسدود
دون الحلـوق سيـوف بيـض وشبايـه
شعر : صــــــ الماضي ــــدى